.

فرهنگي: آنی فینچ ( ANNIE FINCH ) شاعر و مترجم شهیر آمريكايي در دامن مادری شاعر و هنرمند (MARG ARET FINCH ) پرورش يافته است.

خبرگزاري شبستان:

آنی فینچ چندین کتاب شعر منتشر کرده است که از میان آن ها می توان از"CALENDARS "سالنامه ها" LANDING UNDER WATER "ساحل ِ زیر آبی ،" EVE" حوا و آخرين آن ها" : MY BABY FELLAPART" نام برد.

فینچ در دانشگاه درس می دهد و مدیر بخش خلاقیت ادبی ست. وی سفر های متعددی به کشور های عربی مثل مصر کرده است. آنی داور برخی از مسابقات شعر است و مبتکر و بانی سایتی به نام WOM-PO که در آن زنان شاعر و نویسنده و نقاش و دوستدار شعر و ادب از سراسر دنیا با یکدیگر تبادل آراء می کنند.

آنی فینچ علاوه بر تدریس، مترجم آثارِ کلاسیک است و اشعار LOUISE LABE شاعر دوره رنسانس را به شیوه موزون و مقفی ترجمه کرده است. او مقالات متعددی نیز در باره شعر دارد. وی با همکاری موسیقیدانان، اپرایی بر اساس اشعار مارینا تسوه تایوا "MARINA TSVETAEVA "تألیف کرده است.

آنی به خاطر دوستان ایرانی نویسنده و فرهیخته اش در آمریکا که رابطه بسیار خوبی با آن ها دارد از ایران به نیکی یاد می کند و با آن که نامش در دائره المعارف های آمریکا به عنوان یکی از ده شاعر ماندگار معاصر ثبت شده است اما در کمال تواضع و فروتنی نظر جوان تر ها را در باره ی اشعارش جویا می شود . وی با همسری که حامی و مشوق فعالیت های ادبی اوست و دو دخترش در" MAINE "زندگی می کند.


چند شعر از آنی فینچ:

دو تقسیم بر دو:

یکیم یا دو ، من و تو
چهره به چهره، رو به رو ؟

یکیم یا دو، من و تو
وقتی اندوهِ من است اندوهِ تو ؟

یک، دو نیم شد ناگاه ، آن گاه که بازت یافتم،
و یکی شد نیمه های گمشده ی ما ، من و تو .

دیگر دويی نبود آن گاه که دیدیم و بوییدیم ،
و دیگر دويی نبود آن گاه که یگانه صدا، سکوت ما بود .

و دست ِ نوازشگر ِ من بود بر سر ِ تو
و یک، دو نیم شد ناگاه، آن گاه که بازم یافتی.

دويیم یا یک، تو و من
وقتی اندوه ِ توست اندوه ِ من ؟




عراق و ماه
برای تظاهرات مردم آمریکا در مخالفت با سیاست های آمریکا در عراق:


ماه که همچون صخره ای می درخشد
میان این جا و عراق ،
ما کوهی هستیم به حرکت در آمده.

ماه، تابناک همچون جرقه ای
میان این جا و عراق،
ما کوهی هستیم به حرکت در آمده

ماه که همچون گیاهی خزنده می روید
میان این جا و عراق
ماه به کهنسالی مار
میان این جا و عراق
ما کوهی هستیم ، به حرکت در آمده
ما کوهی هستیم ، به حرکت در امده


روزِ زمین:


همه ی حسرت ما دیدارِ عشق است ، عشق
در چشم کسانی که عشق می ورزیم به آن ها، عشق .
همه ی نیاز ما ، تماشای آن تاریکِ چیره است
در آسمان شب، برای آرمیدن و خفتن
در تاریکی، جایی که همه ی شب پاس می دهند ماه و ستارگان
در سکوت فرو رفته به خواب نازِ زمین.

همه ی خواسته ی ما چشم گشودن است به روی نور
در سحرگاهان، چشم گشودن به روی آسمان پاک.
نفس تازه کردن، همنفس هوای تازه ی سحرگاهی،
و نوشیدن آب گوارایی که از سینه ی زمین می جوشد.

همه ی نیاز ی ما نوازش این سیاره است
و پاکیزه یافتن آن، جایی که به دنیا آمده ایم ،
جایی که نیاکان ما زیسته و زمین را کاشته اند
جایی که ما زندگی می کنیم همراه گیاهان و پرندگان .

همه ی نیازِ ما زیستن است با خاطره ی
آینده ای که در خیال می پروریم .
همه ی خواسته ی ما دیدن عشق است، عشق
در نگاه کسانی که عشق می ورزیم به آن ها، عشق..


نفس:

خوش می دارم وزیدن این باد را. پهناور است و سر خوش
سخت است چیره شدن بر او. و اگر گفته باشم من
که تهی ست از موسیقی درون، پس باید مرده باشم من .

پس دل داده ام به وزیدن این باد.حتی اگر مرده بودم من
باید باز می گشتم برای شنیدن صداش، می خزیدم یا پر می زدم من
برای در آمیختن با آه روح افزای او

و نواختن برگ برگ این درختان تن داده به تاریکروشن ِ شفق. کامل
به گردش در می آورد هوا را و محکم به هم می کوبد
در های ابری را در عبور به سوی واپسین نفس های خورشید-

غلتیده بر زمین ، در بر گیرنده ی من – و آری ، من در آرزوی ستارگانم ،
در آرزوی دست یازیدن به آ ن ها در آسمان ها
چندان که دیگرگون سازد ماه یا حتی مریخ را . ... اما از آن بیش تر

چیره شدن بر باد را خوش می دارم ، در بند کردن نفسش را
در قفسه ی سینه ام ، تا توفانی بر انگیزد در اندرون من
و بتازاند رویاهایم را از نفس افتاده – آری این را خوش تر می دارم من.

پايان پيام/